De Chrysler Newport was een grote Amerikaanse luxewagen die gedurende zijn geschiedenis verschillende rollen vervulde. De naam verscheen voor het eerst op een uiterst zeldzame, door LeBaron gebouwde phaeton uit 1940. In de jaren vijftig gebruikte Chrysler Newport als aanduiding voor stijlvolle hardtopcarrosserieën binnen onder meer de Windsor-, Saratoga- en New Yorker-reeksen. Vanaf 1961 werd Newport een zelfstandig volumemodel onder de duurdere Chrysler-series. De auto behoorde tot de Amerikaanse full-sizeklasse en werd vooral aangeboden als sedan, hardtop, cabriolet en gedurende bepaalde jaren als stationwagen. De Newport is nooit als een breed, geharmoniseerd Europees modelprogramma aangeboden; de meeste exemplaren in Nederland en de rest van Europa zijn export- of particuliere importauto's met Noord-Amerikaanse specificaties. De ontwikkeling liep van de expressieve, met staartvinnen uitgeruste modellen uit het begin van de jaren zestig via de strakkere C-body van 1965 en de afgeronde Fuselage-generatie van 1969 naar de grote, formele modellen uit het midden van de jaren zeventig. Aanvankelijk waren krachtige 361-, 383-, 413- en 440-cubic-inch V8-motoren kenmerkend. Door emissie-eisen en de overgang naar nettovermogens daalden de opgegeven prestaties in de jaren zeventig aanzienlijk. De laatste R-body uit 1979 was kleiner en lichter, maar bleef een ruime sedan met achterwielaandrijving, een conventionele automatische transmissie en zes zitplaatsen. Na modeljaar 1981 verdween de Newport zonder directe gelijknamige opvolger; voor kopers in Nederland zijn carrosserieroest, de beschikbaarheid van specifieke onderdelen, brandstofverbruik en de kwaliteit van eerdere import- en restauratiewerkzaamheden de belangrijkste aandachtspunten.