De Toyota iQ was een revolutionaire stadsauto die in 2008 werd geïntroduceerd als het antwoord van Toyota op de groeiende vraag naar ultracompacte voertuigen voor stedelijke mobiliteit. Met een lengte van slechts 2,99 meter was de iQ bij introductie de kleinste vierpersoons auto ter wereld, een prestatie die mogelijk werd gemaakt door innovatieve engineeringoplossingen zoals het plaatsen van het differentieel onder de motor en het ontwikkelen van een extreem compacte airconditioning. Ondanks zijn minuscule afmetingen behaalde de iQ vijf sterren in de Euro NCAP-crashtest, mede dankzij negen airbags waaronder een unieke achterruitairbag. De auto werd gepositioneerd als een premium stadsauto en was duurder dan vergelijkbare modellen, maar bood in ruil daarvoor Toyota's befaamde betrouwbaarheid en kwaliteit. Gedurende zijn productieperiode van 2008 tot 2015 onderging de iQ slechts kleine updates, waarbij de focus lag op het verfijnen van het bestaande concept in plaats van grote wijzigingen door te voeren. De auto werd ook de basis voor de Aston Martin Cygnet, een luxueuze variant die het exclusieve Britse merk gebruikte om zijn vlootgemiddelde CO2-uitstoot te verlagen. In Noord-Amerika werd de iQ verkocht als Scion iQ. Hoewel de verkoopcijfers nooit spectaculair waren vanwege de hoge prijs en beperkte praktische bruikbaarheid, verwierf de iQ een trouwe schare fans die de unieke combinatie van compactheid, kwaliteit en betrouwbaarheid waardeerden. Toyota besloot de iQ niet op te volgen en richtte zich in plaats daarvan op andere mobiliteitsoplossingen, waardoor dit model een unieke plaats in de automotive geschiedenis inneemt als een gedurfd experiment in stedelijke mobiliteit.