De Morris Minor is een compacte Britse gezinsauto die in 1948 werd geïntroduceerd en uitgroeide tot een van de bekendste ontwerpen van Alec Issigonis. Met zijn zelfdragende carrosserie, tandheugelbesturing, onafhankelijke torsievering voor en relatief ruime interieur was hij bij zijn introductie opvallend modern. De Minor werd geleverd als twee- en vierdeurs sedan, open Tourer of Convertible, houten Traveller-stationwagen, bestelwagen en pick-up. Hoewel de prestaties naar moderne maatstaven bescheiden zijn, maken het vriendelijke rijgedrag, de eenvoudige techniek en de uitstekende onderdelenvoorziening hem nog altijd tot een populaire klassieker. De eerste MM gebruikte een 918 cc zijklepmotor en is tegenwoordig vooral interessant vanwege zijn historische waarde. De Series II kreeg vanaf 1952 de modernere 803 cc A-Series-motor en bracht bovendien de Traveller en bedrijfswagenversies. In 1956 verscheen de Minor 1000 met een 948 cc motor, een voorruit uit één stuk en diverse verfijningen. Vanaf 1962 maakte de sterkere 1098 cc motor de auto merkbaar geschikter voor dagelijks verkeer. De productie eindigde in 1971, zonder diesel-, hybride- of elektrische fabrieksvarianten. Bij iedere Minor is structurele roest het voornaamste aankooprisico; bij de Traveller komt daar de conditie van het dragende essenhouten frame bij.