De Mercedes-Benz 320, officieel Typ 320 met interne typecode W142, was een vooroorlogse personenauto uit de hogere midden- en luxeklasse. Hij werd in 1937 geïntroduceerd als opvolger van de Typ 290 en was verkrijgbaar in een uitzonderlijk groot aantal carrosserievarianten, van formele limousine en Pullman-limousine tot exclusieve cabriolet en roadster. De auto combineerde een ladderframe met onafhankelijke voorwielophanging, een pendelas achter en een soepel lopende zescilinder lijnmotor. Als historische klassieker is de 320 tegenwoordig vooral interessant voor gespecialiseerde verzamelaars; aanschafprijzen en restauratiekosten variëren sterk door carrosserietype, originaliteit en gedocumenteerde herkomst. De eerste W142-uitvoering gebruikte een 3.208 cc grote M142-zescilinder met 78 pk. Vanaf 1938 werd de cilinderinhoud vergroot tot 3.405 cc, terwijl de verkoopnaam 320 en het nominale vermogen grotendeels ongewijzigd bleven. Die wijziging hield verband met een lagere compressieverhouding en de beschikbaarheid van brandstof met een geringer octaangetal. Naast de reguliere luxeauto's ontstonden zeldzame stroomlijn- en militaire uitvoeringen. De productie eindigde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Latere aanduidingen zoals 320 E, E 320, C 320, S 320, SL 320, CLK 320, ML 320 en 320 CDI zijn geen volgende generaties van dit zelfstandige model, maar motor- en typeaanduidingen binnen andere Mercedes-Benz-modelreeksen en vallen daarom niet onder de generaties van de historische Typ 320.