De Buick Super was een grote Amerikaanse personenauto die van 1940 tot en met 1958, met een productieonderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog, als Buick Series 50 werd gebouwd. Het model stond tussen de voordeligere Special en de luxueuzere Roadmaster. De Super combineerde veel binnenruimte, zachte vering en een rijke uitstraling met krachtige kopklepmotoren. Buick heeft de Super nooit als een reguliere, gehomologeerde EU- of Nederlandse modelreeks aangeboden. Europese exemplaren zijn daarom vrijwel altijd individueel geïmporteerde Amerikaanse auto's; er bestaan geen afzonderlijke Europese diesel-, hybride- of elektrische varianten. De eerste uitvoeringen gebruikten een 5,2-liter Fireball-achtcilinder-in-lijn, waarna in 1950 een 4,3-liter versie volgde. Voor modeljaar 1953 maakte de moderne 5,3-liter Nailhead-V8 zijn debuut, gevolgd door de 6,0-liter Nailhead in 1957. Ook de transmissietechniek evolueerde: de handgeschakelde drieversnellingsbak maakte steeds meer plaats voor Buicks uitzonderlijk soepel werkende Dynaflow-automaten. De Riviera-hardtop, panoramische ruiten, VentiPorts, veel chroom en de latere staartvinnen bepaalden het uiterlijk. Na modeljaar 1958 beëindigde Buick de Super-naam bij een volledige herstructurering van het modellengamma.